Snapchat in de klas zal de Nederlandse economie redden
Zijn laptops in de klas een goed idee? Ik ben van mening veranderd.
Ik begreep nooit waarom scholen zo’n voorstanders waren van laptops en telefoons. Zelfs op een open dag werd ik bij ontvangst als eerste gevraagd of ik hun app al geïnstalleerd had. „Nee, kan het echt niet zonder?”
Onze kinderen hebben geen moeite met apps, ze hebben moeite met de wijzers van de klok. Al die laptops, dacht ik, dat wordt toch één grote ellende van lege accu’s, beroerde WiFi en pubers die geslachtsdelen googlen. Maar het was een list, begrijp ik nu.
Scholen zeggen kinderen betere digitale vaardigheden te willen leren. Ik zie inderdaad veel ouderen wiens enige digitale vaardigheid bestaat uit het werken met Excel. Actielijsten, offertes, tekeningen: alles wordt met lijntjes en kleurtjes getekend in Excel. Dat schiet niet op en dat is een probleem.
Volgens Peter Wennink’s rapport over onze toekomstige welvaart, leven we namelijk boven onze stand. Als we dit luxe leventje willen volhouden, moeten we óf harder werken, óf sneller innoveren. Ik snap het wel. Sinds vorig jaar laat AFAS werknemers op vrijdagen betaald thuisblijven. Mijn opticien is zaterdags gesloten omdat klanten op dagen komen die we vroeger ‘werkdagen’ noemden.
Voor Generatie Z moet het ook een verschrikking zijn om met boomers te werken
Het probleem zit niet alleen bij ouderen. Studenten lijken tijdens hun bachelor, master, minor en major vooral te leren niet productief te zijn. Ze moeten eerst maanden nadenken over de scope, de deliverables en de onderzoeksmethoden. De resterende tijd drinken ze thee en laten ChatGPT rapporten schrijven. Communicatie is onmogelijk omdat ze hun mail niet lezen, hun telefoon altijd op ‘stil’ hebben staan en wat je zegt wordt weggefilterd door de noise cancelling van hun Airpods.
Van de andere kant…. het moet voor Generatie Z ook een verschrikking zijn om met boomers te werken, die traag met twee vingers typen en onder hun email hebben staan dat je aan het milieu moet denken voordat je print. Of, voor een baas die je niet vertrouwt als hij je niet ziet. Die wanneer je vijf minuten te laat bent, hardop gaat uitrekenen hoeveel dat wel niet kost. Op jaarbasis. Als iedereen dat zou doen.
Zelf ben ik overigens, als 51-jarige, het minst productief. Op mijn leeftijd is werk iets dat amper ingepast kan worden tussen alle gezinsverplichtingen: surprises op school, kerstdiner, dansen, voetbal, turnen, toetsweken, ouderavonden, informatieavonden, logés, tandarts, APK, lenscontrole, mantelzorg. Ik heb eigenlijk geen tijd om te werken. Overwerken is ook geen optie, want als ik ‘s avonds op de bank voor de tv plof, val ik direct in slaap.
Wil ons land niet afglijden naar Zuid-Europese begrotingen, dan is innovatie onze enige uitweg. De nieuwe Sam Altman of Geoffrey Hinton moet uit Nederland komen. Juist daarom begrijp ik nu dat het plan van de scholen zo briljant is. Ze hebben op school eerst telefoons en laptops gepromoot en dat flink uit de hand laten lopen.
Kinderen zitten massaal te Snapchatten, Whatsappen en Youtuben tijdens de les. Het geniale van hun plan is dat ze dat nu weer proberen terug te draaien. Dat gaat niet lukken natuurlijk, maar daar gaat het niet om. Het zal de kinderen uitdagen de beveiliging te omzeilen. In elke klas staat dan wel een volgende Pim de Witte op, die slimmer is dan de school. En die moeten we hebben. Die gaat ons redden. Briljant bedacht.
Deze column verscheen op 15-1-2026 in het Eindhovens Dagblad.